Okiem Kija

Podobno na każdym zebraniu jest tak, że ktoś musi zacząć. Tym razem zacznę ja, przyjmując dosyć wątpliwe założenie, że ktoś inny mógłby zacząć, ale tak się pewniej czuje.

Poranek ciężki, sobota, wszyscy pobrali urlopy, długi weekend, a ja piszę to, bo zaraz zasuwam do fabryki, a wstałem za wcześnie i czymś trzeba się zająć. Frajer tak już ma, że zawsze się wmanewruje.

Wyżaliłem się, ale nie to mnie skłania do dzisiejszych przemyśleń, to tylko było katalizatorem. Wczoraj pewna pani była u fryzjera, a że nie jest w ciemię bita uprzedziła mnie o tym, więc wpadłem w zachwyt, jak tylko ją zobaczyłem. Teraz pojawiają się pytania:

1. Czy jestem na tyle ślepy, żeby nie zauważyć nowej fryzury?
2. Czy kobiety z gruntu myślą, że nie zauważymy?
3. Gdzie jest frajda, skoro poinformowały faceta i same “uknuły” reakcję?

Ja wiem, że poruszam tu problem, który był wałkowany 20k razy, ale i tak zrobię. Czemu? Bo mogę. Zakładając, że nie zauważę, wnioskuje, że musi być jakiś konkretny powód. To muszą być szczegóły, Nie przypominam sobie, żebym obwiniał jakąś kobietę, że nie zauważyła, że podwoiłem RAM, a to przecież znaczna różnica, prawda? Cała sytuacja jest jeszcze bardziej podminowana tym, że niewiasta i tak założyła, że nie zauważę. Przez to nie miałem możliwości nawet wykazać się możliwościami mojej percepcji… W końcu ostatni punkt, a w zasadzie wniosek. Taż sama dziewoja mówi mi, że kobieta między innymi chodzi do fryzjera dla faceta. Zatem chodzi dla faceta, ale on i tak tego nie widzi i ona wie o tym, uprzedza o tym, że ma skomplementować, nie biorąc pod uwagę wyniku, pomimo, że wynik jest dla niego…

Gdzie tu jest dla niego?

Idę modę nagrywać, ech…